Terug naar nieuwsoverzicht

De afdeling Revalidatie van Daria

We stelden een paar vragen aan Fysiotherapeut Daria Jaenicke over haar werk op de afdeling Revalidatie. Dit is wat ze ons vertelde.

Blog

Als Fysiotherapeut zie ik soms patiënten die ik nooit zal vergeten…

Enige tijd geleden kregen we een jongeman binnen op de IC. Hij was compleet verlamd, maar wel bij volle bewustzijn; een soort ‘locked-in syndroom’. Een aantal van mijn collega’s dachten dat hij vroegtijdig zou overlijden en vroegen zich hardop af waarom we maar door bleven gaan met behandelen. Toch kreeg hij dagelijks therapie van de therapeuten van de revalidatie, o.a. fysiotherapie op de ‘bedfiets’. Op een gegeven moment kwam er toch weer beweging in zijn ledematen terug. Hij herstelde zelfs zover dat hij over geplaatst kon worden naar een revalidatiecentrum!

Deze patiënt heb ik zelf helaas nooit meer terug gezien, maar de revalidatiearts van deze man kwam op een gegeven moment naar het AMC en vertelde dat zijn patiënt naar huis was gegaan, lopend en al, en zelfs tijdens een therapiesessie op een surfboord had gestaan! “Zie je wel”, dacht ik toen, “hiervoor hebben we het dus gedaan!!” Dit verhaal is mij altijd bij gebleven en zorgt er nog dagelijks voor dat ik denk “Kom op! Je moet er gewoon voor gaan!”.

Het werken in een Academisch ziekenhuis betekent voor mij…

…dat er veel patiënten voor specialistische zorg naar het AMC komen, bijvoorbeeld voor de expertise op neurochirurgisch gebied. Die patiënten zien wij als paramedici dan ook en zo komen wij regelmatig in aanraking met bijzondere ziektebeelden. Soms is het bijna lastig om je voor te stellen dat mensen ook alleen maar een ‘lichte’  beroerte kunnen krijgen. De meeste patiënten die ik in het AMC zie, hebben toch wel een complex ziektebeeld.

Soms is het dan wel weer jammer dat veel patiënten naar een revalidatiecentrum gaan om verder te revalideren, niet alles gebeurt in het AMC. We hebben de patiënt dan zien verbeteren van iemand die helemaal niets kan, tot ‘klaar voor ontslag naar de revalidatie’. Vaak is dat het punt waarop wij het leukst met iemand oefenen. Bijzonder is als die patiënt na verloop van tijd nog eens terug komt naar de afdeling en  we zelf zien hoe ver iemand is gekomen in zijn revalidatie. Dit gebeurt gelukkig met enige regelmaat.


Als ik de afdeling Revalidatie in 1 woord mag omschrijven is dat…

…samenwerken! Als behandelteam moeten wij altijd verder kijken dan alleen de diagnose van onze patiënt. Wij willen en moeten precies weten hoe iemands leven er voor de diagnose uit zag om te begrijpen wat de patiënt nu van ons nodig heeft. Ik kan van een patiënt die voor zijn opname in het AMC al slecht ter been was namelijk niet verwachten dat hij (of zij) binnen de kortste keren uit bed zal springen en weer met mij door het ziekenhuis zal wandelen.

Ook heb ik altijd nog andere leden uit mijn team nodig, want alleen samen komen we tot een volledig behandelplan voor de patiënt. Neem bijvoorbeeld een activiteit als ‘tandenpoetsen’ bij een patiënt die net een herseninfarct heeft gehad. Ik als fysio kijk of de patiënt wel genoeg knijpkracht heeft om de tandenborstel vast te houden en voldoende bewegingsmogelijkheid in schouder, elleboog en pols heeft om de hand naar de mond te brengen.

Mijn collega’s van de ergotherapie kijken dan weer of de patiënt wel weet hoe de handeling uit gevoerd moet worden en of de patiënt niet de shampoo gebruikt in plaats van de tandpasta.

De logopedie kijkt als laatste of het wel veilig is om zijn mond daarna met water te spoelen of dat de slikfunctie wellicht nog niet goed genoeg is en er dus risico’s zijn op verslikking.

Zo zijn het de kleine, alledaagse handelingen, die van grote impact zijn op de zelfstandigheid van de patiënt, en die aandacht vragen van veel verschillende disciplines. Samen regelen we het voor de patiënt.

Andere teams op mijn afdeling zijn…

…het kinderteam, het ortho-traumateam en het neuroteam. Het kinderteam verzorgt alle (revalidatie)zorg aan kinderen in het Emma Kinderziekenhuis, het neuroteam gaat naar patiënten in het Neurocentrum en alle patiënten die op de IC of MC liggen met neurologisch of neurochirurgische problematiek. Alle andere afdelingen komen voor rekening van het ortho-trauma team.

Ik werk in het neuroteam en kom veelal op de IC. In alle teams zitten medici en paramedici (fysiotherapeuten, logopedisten, ergotherapeuten, maatschappelijk werkers, etc.) en ook  psychologie is vertegenwoordigt op de afdeling. Ook werken er verschillende onderzoekers op de afdeling die, verbonden aan de teams, op verschillende onderzoekslijnen onderzoek doen in de revalidatiegeneeskunde.


Als ik op een verjaardag over mijn werk vertel…

… dan weten eigenlijk weinig mensen dat fysiotherapie in het ziekenhuis zo’n belangrijke rol heeft. Vaak kunnen mensen zich nog wel voorstellen dat je de fysiotherapeut nodig hebt na het plaatsen van een nieuwe heup of knie, maar dat wij bijvoorbeeld ook al zo vroeg al met patiënten gaan oefenen op de IC, dat kunnen mensen zich maar moeilijk voorstellen.

Ik zeg meestal: Als iemand door een hersenbloeding halfzijdig verlamd is geraakt of ontwaakt uit een coma, dan wordt die patiënt wakker in een nieuwe realiteit. Als fysiotherapeut ben ik dan vaak diegene die patiënten voor het eerst weer uit bed helpt en letterlijk de eerste stappen in hun nieuwe leven laat zetten. Ik vertel dus ook altijd dat ik echt heel erg vaak, heel erg dankbaar werk heb!