Terug naar nieuwsoverzicht

De afdeling Anesthesie van Zilan

We stelden een paar vragen aan Zilan over de opleiding tot anesthesiemedewerker bij Amsterdam UMC, locatie AMC. Dit is wat ze ons vertelde.

Blog

Zilan Yildiz is 22 jaar, zit in het derde jaar van haar opleiding tot anesthesiemedewerker en is hopelijk in september afgestudeerd. Ze deed een combinatie opleiding met de HBO-V en is sinds vorig jaar afgestudeerd verpleegkundige. Haar toekomst ziet ze helemaal voor zich op het operatiecomplex!

Veel mensen denken dat wij patiënten alleen in slaap brengen…

“…en dan weer weggaan. Niets is minder waar, we zijn de hele ingreep aanwezig om ervoor te zorgen dat de patiënt comfortabel slaapt en geen pijn ervaart. We kijken naar de vitale functies zoals de hartslag en bloeddruk en leggen verbanden tussen beide en anticiperen hier op. Heeft de patiënt meer pijnstilling nodig? Zal ik iets geven voor de bloeddruk? De anesthesioloog is onze arts, maar wij worden zo opgeleid dat wij deze keuzes kunnen maken”.

Ik ben niet alleen aanwezig op de operatiekamers…

“… als anesthesiemedewerker maak je ook deel uit van het reanimatieteam. We zitten in het trauma opvangteam en we worden geroepen bij kritieke situaties met betrekking tot de ademhaling en de luchtweg. Zo komen we bijvoorbeeld ook op de neonatologie afdeling of de IC. Naast alle technische handelingen en opvang heb je ook een begeleidende taak voorafgaand aan de operatie. Logischerwijs vinden veel mensen de operatie, of de narcose spannend. Hier kun je door goede begeleiding en voorlichting het verschil maken voor patiënten. Het vak van anesthesiemedewerker is erg veelzijdig en zo nu en dan ook wel hectisch. Met name de afwisseling en zelfstandigheid vind ik heel leuk”.

Ik vergeet nooit…

“… mijn eerste reanimatie. Het maakt niet uit hoe ‘stoer’ je bent, ik denk dat dit altijd wel indruk op je maakt. Natuurlijk leer je tijdens de lessen over je taken tijdens een reanimatie en dacht daarom ook dat ik goed voorbereid was. Pas als het echt om een patiënt gaat, voel je de emoties en werkelijkheid van de situatie. Dat is niet erg, zolang je er maar over praat. Dit kan gelukkig goed op de afdeling.

Werken in een academisch ziekenhuis…

“… betekent veel leermomenten. Je ziet veel (grote) ingrepen die je in perifere ziekenhuizen niet tegen komt. Daarbij zijn er relatief veel traumaopvangen en reanimaties. Ik vind het daarnaast heel bijzonder dat er op zo’n grote afdeling (25 operatiekamers) zo’n fijne werksfeer en leerklimaat aanwezig is. Zo’n groot team kan wat overweldigend zijn in het begin, maar die afwisseling van collega’s is juist leuk. Tijdens een operatie werk je altijd samen met de chirurg(en), anesthesioloog en de operatieassistent(en). Afhankelijk van de ingreep is er ook een interventieradioloog en/of radiodiagnostisch laborant aanwezig. Daarnaast zijn we een opleidingsziekenhuis, dus zijn er van elk specialisme ook leerlingen bij de operatie”.

Tijdens mijn pauze…

“… geniet ik van een kop zwarte koffie. Ik probeer deze cafeïne verslaving af te bouwen, maar dit wil voor nu nog niet echt lukken. In de koffiekamer maak ik een praatje met collega’s en dat helpt om daarna weer beter te kunnen focussen op de parameters van de volgende patiënt.

Andere leerlingen wil ik meegeven…

“… dat je jezelf de tijd moet geven om dingen te leren en niet te streng te zijn voor jezelf. Als je hard werkt en dit echt is wat je wil, hoeft het niet altijd in 1 keer snel en goed te gaan. Heb vertrouwen, focus op jezelf en laat je verder niet afleiden. Je doel komt vanzelf dichterbij, als je ervoor blijft werken. En vertrouw soms ook een beetje op een ander, sommige vaardigheden komen echt met de tijd. Een hele lieve oudere mevrouw zei tijdens een verpleegkunde stage tegen mij: ‘Zilan maak je geen zorgen, jij komt er wel’. Nu 5 jaar later heb ik mijn verpleegkunde diploma en bijna mijn diploma voor anesthesiemedewerker”.

Geïnspireerd geraakt door dit verhaal? Je kunt net als Zilan starten met de opleiding tot anesthesiemedewerker! Meer informatie over de vacature vind je hier.