Terug naar nieuwsoverzicht

De afdeling Hartcatheterisatie van Belinda

Een afdeling die niet zo vaak aan het woord komt is de afdeling Hartcatheterisatie. Des te meer reden om Belinda er over te laten vertellen...Lees je mee?

Blog

 

 

Ik zal Dorah nooit vergeten…

Ik werkte nog op de verpleegafdeling en droeg al 2 weken intensief zorg voor een patiënt. Iedere dag zag ik hem een stukje achteruit gaan en ook de patiënt zelf vertelde mij dat hij niet meer thuis zou komen. Hij voelde en zei wat ik zag: hij zou komen te overlijden. Toch had hij nog één grote wens, Dorah! Dorah was zijn maatje, zijn alles. Dorah was degene die hem over zijn verdriet in zijn leven heen heeft geholpen, die ervoor zorgde dat hij iedere dag ging werken en dat hij zijn bed uit kwam.

Op de dag dat hij ineens hard achteruit ging en nauwelijks aanspreekbaar meer was, bleek er een familie gesprek georganiseerd te zijn. Met zijn zussen werd toen ook zijn wens besproken. De grote vraag was: Hoe krijgen we Dorah het ziekenhuis in, want Dorah is een hond en die mogen niet zomaar de afdeling op! Met behulp van collega’s, familie en een grote sporttas is het gelukt. De koekjes in de sporttas hielden Dorah stil en zo hebben we haar naar de afdeling gesmokkeld.

De blik in zijn ogen was goud waard…

…toen hij Dorah ontving op zijn kamer. De opleving, de blik in zijn ogen, zijn moeilijk verstaanbare woorden om Dorah te begroeten….prachtig! Tijdens de ontmoeting van deze patiënt met zijn hond Dorah hebben mijn collega’s en ik wel even een traantje weggepinkt.

Ongeveer 2 uur na het afscheid van Dorah is meneer in het bijzijn van zijn familie overleden. Het gevoel wat overblijft is niet te omschrijven. Het is zo bijzonder om iemand zijn laatste wens in vervulling te laten gaan!

Ik werk in een vakgebied in ontwikkeling…

Ik werk sinds januari dit jaar samen met Interventie Cardiologen, Kindercardiologen, Elektrofysiologen, de anesthesieafdeling, Echolaboranten en Pacemakertechnici. De interventie cardiologie heeft de afgelopen jaren vele ontwikkelingen door gemaakt. Vol verbazing heb ik mogen zien hoe een transfemoralis aortaklep geplaatst werd terwijl patiënt wakker is. Ik denk dat de cardiologie en interventie cardiologie nooit stil zullen staan. Het is een specialisme wat altijd in ontwikkeling zal blijven. Dat maakt het uitdagend! Het is soms hollen of stilstaan, korte en intensieve patiëntcontacten en veel verschillende ingrepen.

In mijn privé ben ik nog wel eens met werk bezig…

…vooral als ik naar huis rijd met de auto. Dan heb je tijd om na te denken. Doordat ik nog maar 7 maanden op deze afdeling werk, is dat het moment om te reflecteren op wat er tijdens de dag gebeurt is. Wat kan ik de volgende keer anders doen, hoe zou het met patiënt x zijn…het is voor mij een manier om de dag af te sluiten. Zo kan ik het los laten en uiteindelijk met een leeg hoofd van mijn vrije tijd genieten.

Het mooie van mijn werk…

…is dat elke patiënt weer anders is. Acute patiënten maar ook de geplande patiënten zijn soms erg angstig, wat begrijpelijk is. Ik vind het mooi om te zien dat ik dan met een paar vragen of geruststellende woorden, de spanning eraf kan halen. Of er een feestje van kan maken op de kamer. Mijn dag is geslaagd als een patiënt met een grote lach van opluchting, maar ook vanwege de lol die er is geweest, de kamer kan verlaten.

 

Geïnspireerd geraakt door dit verhaal? Meer informatie over de functie van Interventieverpleegkundige bij Hartcatheterisatie vind je hier.