Terug naar nieuwsoverzicht

De vrouwen van de techniek

Op 8 maart is het Internationale Vrouwendag, een mooie gelegenheid om stil te staan bij een bijzondere groep van leidinggevenden: de vrouwen van de techniek.

Blog

Op 8 maart is het Internationale Vrouwendag, een mooie gelegenheid om stil te staan bij een bijzondere groep van leidinggevenden: de vrouwen van de techniek. Onder de bezielende leiding van Eloise, Neval, Anneke en Corien zorgen de medewerkers van vastgoedbeheer ervoor dat de ziekenhuismolen dag en nacht blijft draaien. Het werk van de vier vrouwen en hun teams speelt zich voornamelijk achter de schermen af. In dit interview stappen de dames voor één keer in de spotlight en vertellen ze uitgebreid over wat hun drijfveren zijn én wat hun werk en team zo leuk maakt.

Van links naar rechts Eloise, Anneke, Corien , Neval.

De reden waarom ik voor Amsterdam UMC heb gekozen…

“…is het vormen van een nieuwe vastgoedorganisatie,” vertelt manager vastgoedbeheer Corien. “Onze missie is gebruikers met aandacht, waardering en trots faciliteren zodat gebouwen en installaties in het ziekenhuis optimaal kunnen functioneren. Wij zorgen voor de continuïteit als het gaat om verwarming, water, elektriciteit, medische gassen etc. Dat geeft ons een belangrijke verantwoordelijkheid. Daarnaast is de manier waarop wij te werk gaan bijzonder, want wij moeten zorgen dat we zo min mogelijk zichtbaar zijn.”

“…is de mogelijkheid om te werken op het kruispunt tussen proces, mens en techniek. Aldus Neval, teamhoofd projecten & engineering bij vastgoedbeheer. De rode draad in mijn werk is het aansturen van teams om samen resultaten te kunnen boeken bij complexe vraagstukken en het vertalen van de vraag van de gebruiker naar operationele bedrijfsplannen.

“…is misschien niet heel logisch, want mijn achtergrond ligt in de industriële bouw,” vertelt teamhoofd beheer en onderhoud Anneke. “Toch heeft dit werk veel raakvlakken. In de industrie wordt er alles aan gedaan om te zorgen dat installaties niet uitvallen en dat is hier niet anders. Mijn vader is lang ziek geweest en heeft vier jaar terug een harttransplantatie ondergaan. Ik vind het daarom mooi dat ik nu vanuit dit werk mensen kan ondersteunen in het verlenen van zorg aan een ander.” 

COVID-19 zette alles op z’n kop…

“…ik was nog maar net begonnen als manager gebouw en techniek toen het coronavirus de kop op stak,” zegt Eloise. “Voor mij was meteen duidelijk hoe flexibel en zelfstandig mijn team is. Van de ene op de andere dag moesten zij het ziekenhuis voorzien van plexiglas, belijning, paaltjes en schotten. Vervolgens moesten de luchtvoorzieningen en drukregimes worden aangepast. De vraag voor zuurstof ging exponentieel omhoog en doordat het aantal externen teruggedrongen werd, moesten zij het werk grotendeels alleen opknappen. Dat alles naast de reguliere storingen. Ondanks alle overuren, stress en onzekerheid over de gezondheidsgevolgen van het virus heb ik niemand horen klagen. Iedereen heeft doorgezet met een glimlach en daar ben ik ontzettend trots op.”

Amsterdam UMC staat nooit stil…

“…we zijn voortdurend bezig met nieuwe ontwikkelingen,” vertelt Corien. “Er gebeurt ontzettend veel: verduurzaming, verandering in de manier van gebruik van vastgoed en nu door COVID-19 is ook de aansturing van onze teams veranderd. Want ook dat gebeurt nu zoveel mogelijk op afstand. Het zijn boeiende ontwikkelingen die mijn werk alleen maar leuker maken.”

“…zo is het team beheer en onderhoud bezig met een duurzame toekomst voor ons huis,” legt Anneke uit. “Hoe maken we het ziekenhuis energiezuiniger? Hoe komen we van het gas af? Gaan wij energie in de bodem opslaan? Wanneer gaan we welke gevel isoleren en hoe? Het zijn vragen waar wij elke dag mee bezig zijn.”

Elke leidinggevende zal zeggen dat de sfeer in hun team het best is…

“…toch geloof ik dat echt,” vertelt Eloise. “Wij hebben de hectiek van alle storingen die binnen komen. Er staat veel op het spel en mijn team heeft niet veel tijd om prioriteiten te stellen wat tot veel stress kan leiden. Daarbij worden hun inspanningen vaak niet opgemerkt, omdat het probleem vaak wordt opgelost voordat de gebruiker gemerkt heeft dat er een storing was. Gelukkig geven de mannen elkaar de schouderklopjes die ze verdienen. De sfeer is dan ook altijd positief, ik heb dit nog nergens anders meegemaakt. Maar het is wel logisch, want als iedereen positieve energie uitstraalt steek je elkaar aan en creëer je samen een ‘fluitend naar je werk’ gevoel.”

Ik ben trots op mijn team omdat…

“…mijn mensen bij storingen en calamiteiten invliegen als superman om zo snel mogelijk iedereen te helpen en de continuïteit van deze ‘metropolis’ te waarborgen,” aldus Eloise. “Deze mannen redden mensen uit liften, blussen branden, repareren lekkages… Zij zijn de onzichtbare helden achter de schermen. Ik heb de eer om de (E)Lois(e) Lane te zijn: ik mag over hun successen rapporteren en hen de hemel in prijzen!”

“…zij gewoon kanjers zijn,” zegt Neval. “Door inhoudelijke kennis en gevoel van eigenaarschap kijken ze breder dan de scope, ze maken elk uitgegeven centje waard voor het projectresultaat.”

“…de betrokkenheid die de beheerders tonen uniek is,” aldus Anneke. “Veel van hen zijn al heel lang werkzaam bij Amsterdam UMC. De diverse gebouwen voelen voor mijn mensen zo vertrouwd aan dat het ze echt kan raken als er wat stuk gaat. Ze hebben allemaal het doel om de zorg van de best mogelijke faciliteiten te voorzien!”