Terug naar nieuwsoverzicht

De IC Neonatologie van Marianne

We stelden 10 vragen aan verpleegkundige Marianne Tolmeijer over haar werk op de IC Neonatologie. Dit is wat ze ons vertelde.

Blog

In het AMC komen echt de állerkleinsten
In Nederland zijn er 10 centra die IC zorg leveren aan neonaten en dat zijn voornamelijk de Academische ziekenhuizen. Op deze afdeling verzorgen wij kinderen vanaf 24 weken zwangerschapsduur. In de regio zijn de ziekenhuizen verdeeld in regioziekenhuizen waar ze patiënten vanaf 32 weken zwangerschapsduur kunnen verzorgen en een aantal Post-IC ziekenhuizen waar ze patiënten vanaf 30 weken kunnen verzorgen. Ik vind het uitdagend om zorg te kunnen leveren aan de jongste categorie binnen mijn vakgebied. Tevens komen op de IC ook de ziekste “op tijd geboren” pasgeborene binnen, wat het vakgebied extra verrijkt. Het vak blijft zich ontzettend vernieuwen en daarmee houdt het iedereen scherp.

Techniek en psychosociale begeleiding
Het zijn de allerkleinsten patiënten van het ziekenhuis en tevens ook een van de meest kwetsbare patiëntengroepen die er bestaan. Op deze afdeling komen technisch werken en psychosociaal begeleiden samen. Aan de ene kant heb je de zorg voor een patiënt met veel verschillende ziektebeelden en aan de andere kant gaat een heel groot deel van het zorgen naar het begeleiden en het samen werken met de ouders.

Samen werken met veel kennis en kunde
Naast artsen en verpleegkundigen, zijn er op deze afdeling een aantal afdelingsassistenten, een technisch medewerker voor alle apparatuur, secretaresses en een maatschappelijk werkster voor de ouders. Er komen op onze afdeling ook een groot aantal specialismen van elders om mee te denken over casuïstiek. Kinderneurologen, kinderradiologen, kinderchirurgen, kindercardiologen, kinderfysiotherapeuten, kindernefrologen en ga zo maar door…

Als coördinator heb ik bijna met alle disciplines regelmatig te maken, als verpleegkundige is het afhankelijk voor welke patiënt ik zorg, maar we zijn als team heel multidisciplinair ingesteld.

Gelijk aan de slag als ICN-verpleegkundige
Ik ben trots op het feit dat ik vanuit mijn eindstage van de hbo-v direct doorgestroomd ben tot ICN-verpleegkundige en inmiddels mijn werkzaamheden flink heb kunnen uitbreiden.

Ooo wat heftig!
Als mensen vragen wat voor werk ik doe, zijn er vaak reacties van ‘Ooo wat heftig’ of ‘jeetje wat een zwaar werk’. Ik vind het belangrijk om dan uit te leggen hoe mijn werk in elkaar steekt en wat vooral de positieve kanten zijn van mijn vak.


Vele neven taken
Naast de patiëntenzorg ben ik Mecota (medewerker met coördinerende taken) waarbij ik, tijdens de dagdienst regelmatig de coördinator/stip ben over de afdeling. Daarnaast heb ik een tijdelijke seniorfunctie waarin ik me bezighoud met de werving en selectie van nieuwe collega’s en het roosteren. Sinds kort hebben we een transportteam waar ik ook deel van uitmaakt. Dit houdt in dat we met een nieuw opgezet team patiënten uit de regioziekenhuizen ophalen die academische IC zorg nodig hebben.

Een vakgebied én een ziekenhuis in beweging
We doen als afdeling aan veel wereldwijde onderzoeken mee en hebben daarom dagelijks te maken met studiemateriaal en onderzoekers die metingen doen bij onze patiënten. De belangrijkste ontwikkeling voor de toekomst van onze afdeling is natuurlijk de fusie met het Vumc en de nieuw te bouwen afdeling. Achter de schermen wordt hier al hard aan gewerkt en zoals het er nu naar uitziet beginnen ze eind 2018 met de bouw. In 2022 zal de nieuwe afdeling gerealiseerd zijn. Op de nieuwe afdeling komen 1 persoonskamers en ‘couplet care’ kamers waardoor de manier van werken enorm zal veranderen voor mij en mijn collega’s. Doordat we ook met zieke moeders gaan werken zullen we een nauwere samenwerking aangaan met de afdeling verloskunde, dat lijkt mij heel uitdagend.

Goede opvang
Soms neem ik een verhaal weleens mee naar huis. Doordat de meeste patiënten en hun ouders zolang op de afdeling zijn, bouw je echt een band met elkaar op en als die band verbroken wordt door bijvoorbeeld een acuut overlijden is dat soms moeilijk om direct een plekje te geven. We hebben daarvoor op de afdeling ook een COT team (collegiaal opvang team) waar je terecht kunt.

Hectiek!
Op deze afdeling kan het ontzettend vriezen of dooien. Het ene moment is het rustig en heb je soms alle tijd om ouders te begeleiden of je bezig te houden met werkgroepen. Het andere moment komen er ineens meerdere opnames tegelijk binnen of worden een of meerdere patiënten plotseling heel ziek en moet iedereen alles laten vallen en alle zeilen bijzetten om de ic zorg te leveren die dan hard nodig is. We kunnen als team ontzettend goed samenwerken op deze drukke momenten en het voelt dan echt als een geoliede machine. Doordat we nu aan zaalverpleging doen hebben zowel wij als de patiënten en hun ouders “last” van de alarmen van de andere patiënten. De verwachting is dat het op de afdeling een stuk rustiger zal worden zodra we met 1 persoonskamers gaan werken.

Energie tijdens de nachtdienst
In de nachtdienst probeer ik zuivelproducten te eten omdat ik ooit gelezen heb dat je daar meer energie van krijgt. Daarnaast probeer ik regelmatig te eten, om de paar uur iets, daardoor blijft mijn bloedsuikerspiegel en energielevel zo stabiel mogelijk. In mijn pauze eet ik gezellig met collega’s in onze koffiekamer. Hij is helemaal voorzien van ramen, waardoor je een mooi uitzicht hebt, niet zo mooi als vanaf de bovenste verdiepingen, want we zitten op de 3e etage.

Geïnspireerd geraakt door dit verhaal? Meer informatie over werken in het Emma Kinderziekenhuis AMC vind je hier