Terug naar nieuwsoverzicht

Tijdelijk werken op de Intensive Care

Saamhorigheidsgevoel, waardering en tranen. Tijdelijk bijspringen op de IC of Covid unit blijf je altijd onthouden. In deze blog vertellen Romy en Ronald over hun bijzondere ervaring op de IC

Blog

In verband met het corona-virus werden verpleegkundigen van Amsterdam UMC eind maart gevraagd om te ondersteunen op de Intensive Care (IC) of speciale Covid-afdelingen. Romy en Ronald hebben zich hier direct voor aangemeld en hebben een aantal weken meegedraaid op de IC van locatie AMC.

Zenuwachtig

“Ik was onwijs zenuwachtig voor mijn eerste dienst”, vertelt Romy. “Je gaat echt buiten je comfortzone en vertrouwde plek werken in een hele andere situatie. Ik werd gelukkig heel warm ontvangen en er was veel geduld. Na een korte inwerktraining begon ik met een meeloopdienst met MC-verpleegkundige Vincent op de normale IC. Mijn tweede dienst was al meteen op de covid-19 unit van de IC”. Ronald: “Waar ik vooral tegenop zag was het langdurig dragen van beschermingsmaterialen. Die moet ik soms ook dragen op mijn eigen afdeling en dat vind ik voor die paar minuten al geen pretje. Op de covid-units dragen we deze isolatiekleding uren achter elkaar, dat valt dan ook niet mee”.

Eén team

Het saamhorigheidsgevoel op de IC is volgens Ronald erg groot: “Iedereen is ondanks de omstandigheden positief, omdat het natuurlijk best bijzonder is dat we dit in zo’n korte tijd met z’n allen waar konden maken. Vaak was het hard werken, maar de sfeer is altijd goed geweest”. Romy vult aan: “Ik heb mij ook heel erg gewaardeerd gevoeld. Iedereen was geïnteresseerd in wie je bent en waar je normaal werkt. Ronald en ik kende elkaar bijvoorbeeld tot een paar weken geleden nog niet, maar hebben de laatste week dezelfde diensten gehad”.

Indruk

Wat het meeste indruk op Ronald heeft gemaakt is dat familie niet bij de patiënt mocht komen. “De enige optie was eigenlijk om met de naasten te facetimen. Ik ben een ontzettend nuchtere boer, maar soms moest ik wel even vechten tegen de traantjes. Ze hebben natuurlijk maar een klein moment op de dag waarop ze kunnen spreken tegen hun geliefde, een heel emotioneel moment. De patiënt die mij het meest bij is gebleven is een patiënt jonger dan ik, met nauwelijks een voorgeschiedenis die lag te vechten voor z’n leven op de IC. Later vertelde dat hij die maand daarvoor nog 120 kg tilde in de sportschool”.

Terug naar eigen afdeling

Romy werkt inmiddels alweer op haar eigen afdeling: “de cijfers op de IC dalen nu langzaam op locatie AMC, dus kan ik weer een beetje op adem komen op mijn eigen afdeling. Wel heb ik aangegeven dat ik weer klaar sta als het nodig is. Ronald werkt tot 8 juni op de IC en start later dit jaar met de IC-opleiding. Ronald: “Ik heb alleen maar meer respect gekregen voor de IC-verpleegkundigen. Zij hebben de afgelopen tijd op 200% moeten werken. Het lijkt me heel lastig om de normale kwaliteit te blijven leveren terwijl je taken uit handen moet geven aan collega’s die het werk niet gewend zijn”. Romy: “ik wil iedereen op de IC ook echt ontzettend bedanken voor deze periode!”.