Terug naar nieuwsoverzicht

Het voelt als een warm bad

‘Na tien jaar bij de GGD gewerkt te hebben, werd mijn aandacht steeds meer getrokken door vacatures op psychiatrieafdelingen.’

Blog

Manon werkte tien jaar voor de GGD toen ze besloot dat ze meer begeleiding wilde bieden aan patiënten. Dat vond ze begin dit jaar op de afdeling Vroege Psychose van het AMC. Niet alleen het patiëntencontact beviel, maar ook de positieve sfeer in het team.

‘Ik heb ooit een keer stage gelopen op een afdeling Psychiatrie’, vertelt Manon. ‘Na tien jaar bij de GGD gewerkt te hebben, werd mijn aandacht steeds meer getrokken door vacatures op psychiatrieafdelingen.’ Manon werkte voor de jeugdgezondheidszorg in Rotterdam en Amsterdam en nam vooral gezondheidsonderzoeken af op basisscholen en middelbare scholen. Dat was leuk werk, maar ze miste de directe behandelrelatie met patiënten. ‘Toen ik zag dat ze bij het AMC mensen zochten, ben ik daar eens gaan praten. Daar werd ik direct heel enthousiast van.’

Omdat haar hart vooral bij de jongere doelgroep ligt, koos Manon voor een plek op de afdeling Vroege Psychose. Ze werd eerst uitgebreid ingewerkt. ‘Dat was erg fijn. Ik had nog weinig ervaring in het werken op een klinische afdeling. Nu kon ik alle therapieprogramma’s bekijken en me goed inlezen. Ook was er veel aandacht voor mijn wensen. Dat voelde goed.’

Eigen inbreng

Ook toen ze echt aan het werk ging bleek haar mening belangrijk. ‘Eigen inbreng en ideeën worden hier op prijs gesteld. De zorg wordt helemaal afgestemd op de patiënt en de verpleging speelt daar een belangrijke rol in. Dat heeft mij positief verrast, net als de sfeer in het ziekenhuis. Er hangt hier veel positiviteit in de lucht, ook naar patiënten toe. Het team is heel betrokken. Niets is te veel. Dat voelde voor mij als een warm bad.’

Waar ze wel aan moest wennen was de academische setting. ‘In het AMC worden veel artsen en verpleegkundigen opgeleid, wat betekent dat hier de nodige arts-assistenten, co-assistenten en studenten hbo-v rondlopen. Soms zit er bij een gesprek met een patiënt een veelvoud aan mensen. Dat kan voor de patiënt overweldigend overkomen. Aan de andere kant is het werken met al die jonge mensen wel erg leuk. Stagiairs kunnen bijvoorbeeld verrassend kritische vragen stellen, wat ons aan het denken zet.’

Iets betekenen

De patiënten die Manon begeleidt kampen met ingrijpende psychiatrische aandoeningen. ‘Het zijn jonge mensen die meestal hun eerste psychose doormaken. Het is wel heftig om te zien wat dat doet met de jongeren zelf en hun ouders en andere familie. Sommige dingen komen meer binnen dan andere. Dan helpt het om dit te delen met collega’s. Die heftigheid hoort er wel een beetje bij. Je loopt zes tot acht weken met patiënten mee en bouwt een band met ze op. Daarmee kun je echt iets voor ze betekenen. Dat geeft veel voldoening.’

Verpleegkundigen op de afdeling Vroege Psychose zijn naast het begeleiden van klinische handelingen ook actief betrokken bij het programma voor patiënten. ‘Ik doe wel eens mee met sporten, bijvoorbeeld tijdens een avonddienst. Ook geef ik soms uitleg over drugs en hoe dit samenhangt met een psychose. Dat maakt het werk heel divers.’

De behandeling van patiënten gaat niet altijd makkelijk. Soms krijgt Manon veel weerstand in gesprekken. ‘Maar met motiverende gespreksvoering komen we een heel eind. De ene keer helpt het om directief te zijn en een andere keer meegaand. En soms moet je de patiënt gewoon even wat ruimte geven. Dat zijn dingen die we uitgebreid met het team bespreken. We doen het echt met elkaar.’

Meer weten?

Heb jij als gediplomeerd verpleegkundige interesse om kennis te maken met deze afdeling binnen het AMC? Klik hier om je gegevens achter te laten