De dynamiek van opereren in een academisch ziekenhuis: Shirley Kruisdijk

Shirley groeide op in het zuiden van het land en wilde van kleins af aan dierenarts worden. Het liep echter anders, waardoor ze 2,5 jaar geleden haar opleiding tot operatieassistent in Amsterdam begon. Nu wil ze het AMC voor geen goud meer missen. Ze vertelt wat haar werk binnen het Operatiecentrum zo dynamisch maakt.

Van dierenarts tot operatieassistent

Ik heb altijd dierenarts willen worden, maar de universiteit bleek niets voor mij te zijn, dus ging ik op zoek naar een ander vak waar ik mijn interesse voor anatomie en operaties in kwijt kon. Toen ik de opleiding tot operatieassistent tegenkwam, was ik verkocht – en dat gevoel is gebleven.

Dat ik vervolgens bij het AMC terecht gekomen ben, is toeval, ik wilde niet eens per se bij een academisch ziekenhuis werken! Nu ben ik daar wel erg blij mee, want het is zo groot, je ziet en leert hier heel veel. Op Unit C doen we gynaecologie, urologie, KNO, MKA, oogheelkunde en plastische chirurgie en dan vaak ingewikkelde ingrepen.

“Voor andere mensen zijn de ervaringen die ik deel vaak enge verhalen, maar ik vind het prachtig. Dus ja, ik ben wel echt op m’n plek hier.”

De operaties waar ik bij assisteer variëren van middel- tot hoog complex. Niets is standaard, het is heel afwisselend en soms ook wel spannend. Vaak vertel ik thuis in geuren en kleuren wat ik die dag heb meegemaakt. Voor andere mensen zijn dat enge verhalen, maar ik vind het prachtig. Dus ja, ik ben wel echt op m’n plek hier.

Overal op voorbereid

Of ik nu een dag-, nacht-, tussen- of late dienst heb, ik ga nooit met tegenzin naar mijn werk, omdat ik hier elke dag wat nieuws meemaak. Ik bereid me daarom ook altijd goed voor. Soms is dat makkelijk, als je precies weet wat je gaat doen, maar het komt ook vaak voor dat casussen zo complex zijn, dat zelfs de chirurg van tevoren niet weet wat we gaan doen. Dat ontdek je dan pas tijdens de operatie. In dat soort situaties moet je je kunnen redden, je moet dus eigenlijk overal op voorbereid zijn.

“Ik zal mijn eerste keizersnede nooit vergeten. Je helpt een baby ter wereld! Dat vind ik echt één van de mooie dingen aan mijn vak.”

Als operatieassistent heb je verschillende taken. Je kan ‘omloop’ zijn, dan ben je de grens tussen het steriele en het niet-steriele veld, of je bent instrumenterend, dan sta je echt aan tafel. Sommige mensen denken dat ik alleen maar dingen aangeef, maar er komt veel meer bij kijken. Je moet weten wat ze aan het doen zijn en kunnen anticiperen.

Soms doe je één operatie die de hele dag duurt, bijvoorbeeld bepaalde chirurgische ingrepen bij de baarmoeder of de darmen. Dat vind ik heel gaaf, maar één van de leukere ingrepen vind ik keizersneden, ik zal mijn eerste nooit vergeten. Je helpt een baby ter wereld! Dat vind ik echt mooi aan mijn vak.

Smeltkroes

Om de operatietafel staat vaak een enorm team, de dynamiek die daar ontstaat is ongelofelijk. Er zijn chirurgen, assistenten, anesthesie en natuurlijk studenten die we begeleiden. Daarbij is het AMC ook echt een smeltkroes van allerlei mensen met verschillende achtergronden. Iedereen is anders en iedereen vindt dat oké. Ik moet eerlijk zeggen dat er in het zuiden soms wat vooroordelen heersen over Amsterdammers, dus ik wist niet zo goed wat ik kon verwachten, maar ik heb enorm leuke collega’s. Ze zijn heel open, je kunt alles zeggen en met iedereen lachen. Ik ben hier voorlopig nog niet weg!

Nieuwsgierig geworden en wil je meer informatie? Ontdek ons Operatiecentrum en maak snel kennis.